چند روز پیش سفری به بم داشتم.به اتفاق سه نفر از دوستان انجمن حمایت از حقوق کودکان.بازم دلم گرفت.بم هنوز ویرانه است.نسبت به این که ۴ سال از زلزله گذشته کاری جدی به ثمر نرسیده است.خیابان ها هنوز پر از خاک و ویرانه ها و نخاله های ساختمانی است.شکل شهر هنوز بحرانی است.شهرداری که به نظر نمی رسد دنبال کاری جدی بوده باشد.ساختمانهای زیادی نیمه کاره مانده بودند.بسیار ی از مردم هنوز توی کانکسهایی که این بار در حیاط خانه هایشان قرار داده بودند زندگی میکردند.از چند مرکز نگهداری از کودکان بازدید کردیم.در مرکزی که کودکان زیر ۶ سال نگهداری میشدند وقتی پس از یک سلام  کوتاه خواستیم با بچه ها خداحافظی کنیم یکی از بچه آمد جلو و بغلش را برای من باز کرد بغلش کردم و بوسیدمش بقیه بچه ها هم امدند.صحنه جالبی بود و تاثر برانگیز.بچه اکثرا از پدر و مادر محروم بودند و محیط زندگی اشان هم تا آنجایی که ما دیدیم کمی سرباز خانه ای بود و نیاز انها به محبت و روابط انسانی به خوبی مشهود بود که این حرکتشان نیز نشانی از این نیاز براورده نشده بود.هر وقت یاد این صحنه می افتم بغضم میگیرد و بیشتر به فکر میروم که چه میتوانیم انجام دهیم؟در دو مرکز دیگر هم که مربوط به کودکان بزرگتر بود وضعیت بهتر نبود.از مرکز مربوط به بیماران ضایع نخاعی که مربوط به یک بنیاد خیریه بود هم بازدید کردیم کار های خوبی صورت گرفته بود و از ۱۶۵ نفر ضایعه نخاعی ۱۳۰ نفرشان به آنجا مراجعه میکنند.در انجا علاوه بر ارائه خدمات درمانی کارگاه هایی نیز برای اشتغال آنان تدارک دیده شده بود که حدود ۷۰ نفر در آنجا مشغول به کار بودند.

با بهزیستی شهر در خصوص راه اندازی خط تلفن مشاوره به کودکان به توافقات اولیه رسیدیم تا چه پیش آید.

-جنبش زنان در ایران نیز دچار پاردایم جدی در چگونگی حق طلبی است.و  علیرغم ادعاهای بزرگ هنوز از ابشخور مردانه و تبعیض الهام میگیرد.زمانی برخی طرح احداث قهوه خانه های زنانه میدادند و زمانی از لزوم اشغال پست های مدیریتی توسط زنان بدون ایجاد پیش زمینه های آن سخن میگفتند برابری بسیار سطحی حقوق را پی میگرفتند و میگیرند اما کمتر به زیر بنا ها توجه میکنند.چندی پیش قانونی وضع شد که مرخصی زایمان زنان را از چهار ماه به شش ماه افزایش داد فکر میکردم که این جنبش تکانی بخورد و این زمینه حذف بیشتر نیروی کار زنان از بازار کار را به جد مورد نقد قرار دهد اما انگار روحیه حساس وکمی راحت طلب به خود اجازه موضع گیری جدی نداد.و دیروز هم دولت اعلام کرد که آماده گی دارد که ساعات کار زنان را کم کند.به احتمال قوی برخی از زنان مبارز این را نیز یک پیروزی جنبش زنان به شمار می اورند اما باید یاد آوری کنم که این هم یک گام دیگر در راه حذف زنان از فعالیتهای اجتماعی است و سختی مبارزه در همین جاست که از بتوان از امتیازات ویژه نیز گذشت کرد یا اینکه صبر کنیم این امتیاز داده شود و بعد باز مبارزه از نوع شروع شود.نتیجه این گونه اقدامات به زنانه تر  شدن فقر حذف بیشتر زنان از بازار کار و گسترش زمینه های تبعیض های جنسیتی است.

نوع نگاه به انسان از جمله مهمترین وجه اختلاف دیدگاه های اجتماعی و سیاسی است.نگاه سیاست گذاران ما نیز خارج از این چارچوب نیست.وقتی مسولانی که متولی رسیدگی به امور مرتبط با مردم کمتر برخوردار هستند به آدمها مثل وسایل و مبلمان شهری نگاه میکنند وای به حال بقیه.مدیر کل اجتماعی وزارتکشور در میخواهد پیشنهاد "جمع آوری و ساماندهی متکدیان و کارتون خواب ها"توسط شهرداری را مطرح کند.ادبیات را توجه کنید "جمع آوری" مثل جمع آوری زباله.چنین سرو قامتان تاریخ تحقیر میشوند.خودتان ببینید

ترویج خرافه و در واقع تولید جهل یکی از کارکردهای مهم صدا و سیماست.زمان پخش سریال اغما در مصاحبه ای به ضرورت جلوگیری ار دیدن این سریال توسط کودکان مطالبی را گفتم اما فکر نمیکردم به این سرعت روی بزرگ سالان هم تاثیر بگذاره.چندی پیش دختری که خواهر ۸ ماهه خود را از پنجره به بیرون پرتاب کرده بود گفت که فکر میکنه که شیطان در روح او حلول کرده و در خبرهای امروزهم آمده بود که مردی همسر خود را با این خیال که شیطان است کشته است. آیا کسی مسولیتی در این زمینه میپذیرد آیا کارگردنی که حتما ادعای خیلی هنرمند بودن دراره و حتما ادعاهای انسانی هم داره ولی به جای تولید آگاهی به تولید جهل و خرافه پرداخته است هیچ احساس گناهی میکند؟

نوع نگاه به انسان از جمله مهمترین وجوه اختلاف دیدگاه های اجتماعی و سیاسی است.نگاه سیاست گذاران ما نیز خارج از این چارچوب نیست.وقتی مسولانی که متولی رسیدگی به امور مرتبط با مردم کمتر برخوردار هستند به آدمها مثل وسایل و مبلمان شهری نگاه میکنند وای به حال بقیه.مدیر کل اجتماعی وزارت کشور  میخواهد پیشنهاد "جمع آوری و ساماندهی متکدیان و کارتون خواب ها"توسط شهرداری را مطرح کند.ادبیات را توجه کنید "جمع آوری" مثل جمع آوری زباله.چنین سرو قامتان تاریخ تحقیر میشوند.خودتان ببینید

ترویج خرافه و در واقع تولید جهل یکی از کارکردهای مهم صدا و سیماست.زمان پخش سریال اغما در مصاحبه ای به ضرورت جلوگیری ار دیدن این سریال توسط کودکان مطالبی را گفتم اما فکر نمیکردم به این سرعت روی بزرگ سالان هم تاثیر بگذاره.چندی پیش دختری که خواهر ۸ ماهه خود را از پنجره به بیرون پرتاب کرده بود گفت که فکر میکنه که شیطان در روح او حلول کرده و در خبرهای امروزهم آمده بود که مردی همسر خود را با این خیال که شیطان است کشته است. آیا کسی مسولیتی در این زمینه میپذیرد آیا کارگردانی که حتما ادعای خیلی هنرمند بودن داره و حتما ادعاهای انسانی هم داره ولی به جای تولید آگاهی به تولید جهل و خرافه پرداخته است هیچ احساس گناهی میکند؟