در پی مطرح شدن موضوع حسابهای انفرادی در بیمه های اجتماعی توسط سیاست گذاردن و برنامه ریزان جدید به نظر میرسد توجه  به سابق ارائه این طرح خالی از لطف نباشد.این طرح در آمریکا سالها پیش توسط جورج بوش مطرح گردید و نمایندگان دمکرات نیز به مواجه با ان پرداختند.مطلبی کوتاه در این ارتباط در نشریه آتیه نوشتم که اگه مایل باشید می توانید یک نگاهی به اون داشته باشید و نظرتان را برام بگید.

بالاخره پس حدود دو سال وزیر مسکن و شهر سازی سخن نغز و حکیمانه گفتند که نشان از تلاش جدی فکری ایشان و همکارنشان دارد.ایشان فرمودند:در ایران مسکن گران است".اینم از کرامات وزیر مسکن تا اینجا خوب پیش اومدند و فهمیدند و  از مردم هم پنهان نکردند که مسکن گران است .اگر نگفته بودند سردرگمی مردم هنوز ادامه داشت.حال ببینیم کشف بعدی در خصوص ساماندهی به وضعیت مسکن چیست.

برخی از دوستان اخیرا از چارچوب  وچیستی سیاست اجتماعی سوال کرده اند.قبلا من مطلبی در این خصوص در مجله رفاه اجتماعی نوشته بودم و در اولین فرصت هم اهم آنرا در اینجا می آورم.

هرکس از دریا نشانی میدهد                      نقشی از سود و زیانی میدهد

گر ز بازرگان بپرسی زین هنر                       گوید از غواص و ماهی و گوهر

شاعر سرگشته رویا پرست                         در شب مهتاب بر ساحل خوش است

پیر ماهیگیر و موج و بیم جان                       جان بهای نان .تمام داستان

اخیرا دولت با یک اقدام محیرالعقول دیگر نسبت به انحلال شوراهای مختلف و ادغام آنها در یکدیگر شورای عالی رفاه و تامین اجتماعی را نیز با شوراهایی مانند شورای پول و اعتبار ادغام نمود .چند سوال در خصوص این اقدام مطرح است:

    ۱. مهمترین شعار این دولت توجه به حوزه رفاه و سیاست اجتماعی بود و شورای عالی رفاه و تامین اجتماعی نیز مهمترین رکن سیاستگذاری اجتماعی به شمار میرود.حال با این اقدام این وظیفه فرابخشی و زیر بنایی و البته تا حدودی تخصصی به عهده چه کسی قرار میگیرد و یا اینکه اساسا نوعی عقب نشینی دولت از سیاست های اصلی اعلامی به شمار میرود که سیاستگذاری در حوزه رفاه و تامین اجتماعی به این حد تنزل داده است؟

 ۲.این شورا طبق مصوبه قانونی مجلس تشکیل شده است آیا دولت اختیار انحلال یا اقدام آنرا بدون مصوبه مجلس دارد؟